از جمله مىگويد در ايام عثمان ، جماعتى از صحابه ، صاحب املاك مزروعى و خانه‌ها شدند ، از جمله « زبير » خانه‌اى در بصره ساخت كه قرنها برقرار بود . « مسعودى » تصريح مىكند كه هم اكنون ( سال 332 هجرى ) آن خانه آباد است و به مهمانسرايى براى تجّار و سرمايه‌داران و وارد كنندگانى كه از بحرين ، اجناس مهمّى وارد مىكنند تبديل شده و نيز « زبير » خانه‌اى در مصر و ديگرى در كوفه و ديگرى در اسكندريه كه نزد همه كس معروف است ، ساخت . ( اينها همه در حالى است كه او در مدينه زندگى مىكرد و معلوم نيست با وسايل كندرو آن زمان كه پيمودن راهها به وسيلهء آن بسيار مشكل بود چه موقع مىتوانست به قصرهاى خود سركشى كند ) ؟ ! فراموش نكنيد كه همهء اينها در عصر عثمان فراهم شد و به يقين راهى به جز حاتم بخشىهاى عثمان نداشت ! « مسعودى » در پايان مىافزايد : هنگامى كه « زبير » از دنيا رفت پنجاه هزار دينار و هزار اسب و هزار غلام و كنيز از خود به يادگار گذاشت ! در بارهء « طلحه » و « عبد الرحمن بن عوف » و « سعد بن ابى وقّاص » و بعضى ديگر ، اعداد و ارقام عجيبى در بارهء ثروت آنها مىنويسد كه همهء آنها را از « بيت المال » و توسط عثمان دريافت داشته‌اند كه انسان وحشت مىكند . « 1 » از اين جا دو چيز روشن مىشود : نخست اين كه چرا مردم مسلمان بر ضدّ عثمان شوريدند و ديگر اين كه مخالفت افرادى همچون طلحه و زبير و معاويه و بعضى ديگر از سرشناسان مكّه و مدينه ، به چه دليل بود . آيا همان خطبهء بالا كه در دو خط خلاصه شده و مىگويد : من تمام اموال غصب شده از بيت المال و قطايع عثمان را به بيت المال باز مىگردانم هر چند كابين زنان شده باشد كافى نيست كه

--> ( 1 ) « مروج الذهب » ، جلد 2 ، صفحهء 332 به بعد .